زبان پژوهی دینی

“اما فلسفه‌های تحلیلی و زبانی و دانش‌های خاصی چون هرمنوتیک که زبان و فرآورده‌های آن را در بستر زمان و زمینه آن مورد مداقه فلسفی قرار می‌دهند،ظرفیت جدید و حدی دیگری را فراروی مطالعات زبانی در قلمرو زبان فرهنگ و معارف اسلامی قرار داده‌ است. اما واقعیت آن است که همهء این مسائل به رشد فرهنگ و معارف اسلامی و به ویژه رشد دانش تفسیر متون دینی و از جمله تفسیر قرآن کریم‌ کمک خواهد کرد. حقیقتی که اگر آثار آن در فرهنگ و معارف قرآنی بازشناسانده شود،محدودیت‌های زمانه‌ و زمینه زبانی شکل‌گیری معارف اسلامی،رنگ خواهد باخت؛زیرا قرآن کریم آیینه تمام‌ نمای حقیقت وجود آدمی در جلوه کامل آن است. بدیهی است که این نوع رویکرد با مطالعات زبان شناسانه و نیز ادیبانه با محوریت زبان عربی،می‌تواند پایه‌های اساسی دانش«روش تفسیر متون‌ دینی»به ویژه تفسیر قرآن کریم را به وجود آورد.”

اصل مطلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *